وی دیده ببار اشک خونین

ای دل، بنشین چو سوکواری

کان رفت که آید از تو کاری

بی کار چه مانده ای تو، باری؟

وی جان، بشتاب بر در دوست

چون نیست جز اوت هیچ یاری