دلم را خسته می داری ز تیر غم، روا باشد

تنم رنجور می خواهی، دلم بیمار می داری

ز درد من خبر داری، ازینم دیر می پرسی

به زاری کردنم شادی، از آنم زار می داری

به دست هجر جانم را چرا افگار می داری؟

چه آزاری ز من خود را؟ به آزاری نمی ارزم

که باشم؟ خود کیم؟ کز من چنین آزار می داری؟