ز نقش روی تو با هیچ کس نشان ندهد

که شمع روشنی آنگه دهد که بگدازی

عجب تر آنکه جهان را ز تو برون انداخت

به صد زبان و تو با وی هنوز دمسازی

زمان زمان ز رخت نقش دیگری آغاز

رخ تو راز همه عالم آشکارا کرد

بلی، عجب نبود ز آفتاب غمازی