به تیر غمزه چرا خسته می کنی دل ها؟

بلی، عجب نبود ز آفتاب غمازی

ز رخ نقاب برانداز و پس تماشا کن

که عاشقان تو چون می کنند جانبازی؟

چو چاره دل بیچارگان نمی سازی

دلم، که در سر زلف تو شد، طمع دارد

ز پای بوس تو بر گردنان سرافرازی