اگر تن است و اگر جان، فدای توست همه

چو چاره دل بیچارگان نمی سازی

دلم، که در سر زلف تو شد، طمع دارد

ز پای بوس تو بر گردنان سرافرازی

به هیچ وجه مرا نیست با تو انبازی

بساز با من مسکین، که ساز بزم توام

ز پرده ساز نباشد غریب دمسازی