دو گیتی به رستم نخواهم فروخت

که گر من بپیچم سر از شهریار

بدین گیتی اندر نکوهش بود

همان پیش یزدان پژوهش بود

کسی چشم دین را به سوزن ندوخت

بدو گفت هر چیز کامد ز پند

تن پاک و جان ترا سودمند