آفتاب از ذره رخ بنهفت؟ نی

از گلستان جمال دلگشات

هیچ بی دل را گلی بشکفت؟ نی

آفتابا، در هوایت ذره ام

حلقه بر در می زدم، گفتی: درآی

اندر آن بودم که غیرت گفت: نی

آخر این بخت مرا بیداریی