همه عالم به تو می بینم و این نیست عجب

من به جان آمدم، اینک تو چرا می نایی؟

بس که سودای سر زلف تو پختم به خیال

عاقبت چون سر زلف تو شدم سودایی

به که بینم؟ که تویی چشم مرا بینایی

پیش ازین گر دگری در دل من می گنجید

جز تو را نیست کنون در دل من گنجایی