که ز درد تیره یابد دل و دیده روشنایی

قدحی می مغانه به من آر، تا بنوشم

که دگر نماند ما را سر توبه ریایی

می صاف اگر نباشد، به من آر درد تیره

کم خانقه گرفتم، سر مصلحی ندارم

قدح شراب پر کن، به من آر، چند پایی؟

نه ره و نه رسم دارم، نه دل و نه دین، نه دنیی