چه کنم؟ که هست اینها گل خیر آشنایی

ز دو دیده خون فشانم، ز غمت شب جدایی

همه شب نهاده ام سر، چو سگان، بر آستانت

که رقیب در نیاید به بهانه گدایی

مژه ها و چشم یارم به نظر چنان نماید