همه ز آشفتگی در هوی و هایی

درون رفتم، ندیمی چند دیدم

همه سر مست عشق دلربایی

همه از بیخودی خوش وقت بودند

ز رنگ نیستی شان رنگ و بویی

ز برگ بی نوایی شان نوایی

ز سدره برتر ایشان را مقامی