عجب زین محنت و رنج فراوان

نگوید: چون شد آخر مبتلایی؟

چنان تنگ آمدم از غم که در وی

نیابی خوشدلی را جایگایی

که چون می باشد اندر تنگنایی؟

ازین دریای بی پایان خون خوار

برون شد کی توان بی آشنایی؟