ز که پرسم، که داند؟ تا کجایی؟

چو تو از حسن در عالم نگنجی

ندانم تا تو چونی، یا کجایی؟

چو آنجا که تویی کس را گذر نیست

تو پیدایی ولیکن جمله پنهان

وگر پنهان نه ای، پیدا کجایی؟

ز عشقت عالمی پر شور و غوغاست