ز بهر آبرو یک رویه کن کار

مجرد شو، ز سر برکش دو تویی

درین دریا گلیمت شسته گردد

اگر یک بار دست از خود بشویی

که آنجا آبرو ریزد دورویی

چو با توست آنچه می جویی به هرجا

به هرزه گرد عالم چند پویی؟