نخستین گم کنند آنگاه جویند

که آنجا آبرو ریزد دورویی

چو با توست آنچه می جویی به هرجا

به هرزه گرد عالم چند پویی؟

تو چون چیزی نکردی ؟ گم؟ چه جویی؟

تو را تا در درون صد خار خار است

ازین بستان گلی هرگز نبویی