می کند خاطرم پیاپی عزم

خود همین عادت است دوران را

ما چه گویی، قضا چو چوگانی

چه از آنجا که گوست چوگان را؟

که کند یک نظاره جانان را

دیده امیدوار می باشد

تا ببیند جمال خوبان را