ز یاد روی او هر دم دل بیمار در جنبد

ور از زلفش صبا بویی به کوی بی دلان آرد

ز هر کویی دو صد بی دل روان افگار در جنبد

ز باد کوی او در دم دل رنجور جان یابد

چو بینی جنبش عاشق مشو منکر که عشق او

دلی را چون بجنباند تنش ناچار در جنبد

چو از باد هوا دریا بجنبد بس عجب نبود