زین جهان بر دلش غبار آمد

لاله را دل بسوخت بر نرگس

که نصیبش ز می خمار آمد

ابر بگریست بر گل، از پی آنک

شد ز یاری جدا بنفشه مگر

که چنین وقت سوکوار آمد

جامه سوک بر بنفشه برید