در ازل چون خطبه او والضحی املا کند

بر درش لبیک او حی الله ما اوحی زنند

آن شهنشاهی که بهر اعتصام انبیا

عقده فتراک او از عروهالوثقی زنند

نوبتش زیبد که سبحان الذی اسری زنند

چون بساط قرب او از قاب قوسین افگنند

رایت اقبال او بر اوج او ادنی زنند