اسم جان پرور او چون به جهان یاد کنند

که تماشاگه دلدار هویدا بینند

ناید اندر نظر همتشان هر دو جهان

عاشقان رخ او کی به جهان وا بینند؟

در درون دل خود عین مسما بینند

عاقلان گر چه ز هر چیز بدانند او را

نه همانا بشناسند یقین تا بینند