لجه بحر ظهورش متوضا بینند

زده یابند سراپرده او در ملکوت

هم نشینش ملک العرش تعالی بینند

سبحه اش نور و مصلاش ردای رحمان

خاک پایش به تبرک همه در دیده کشند

تا مگر از مددش نور تجلا بینند

قطب وقت اوست، همه عالم ازو آسوده