دل محنت زده اش در کف سودا بینند

در جهان هر که ز خاک در او سرمه نکرد

دیده بخت بدش اعمش و اعمی بینند

بر سر کوش عزیزان به عراقی نگرند

بهر او زار بگریند، که او را پیوست

از پی فعل بدش بی سر و بی پا بینند

دوستانش چو ببینند بمویند برو