روز آخر نظری بر رخ جانان آید

این همه هست و نیم از کرم حق نومید

گرچه جانم به لب از محنت هجران آید

آخر این بخت من از خواب درآید سحری

چند گردم چو فلک گرد جهان سرگردان؟

آخر این گردش من نیز به پایان آید

یافتم صحبت اوتاد اگر روزی چند