لاجرم سینه من کلبه احزان آید

تا بود در خم چوگان هوا گوی دلم

که مرا گوی غرض در خم چوگان آید

یوسف گمشده چون باز نیابم به جهان

بلبل آسا همه شب تا به سحر نعره زنم

بو که بویی به مشامم ز گلستان آید

گر نخواهد که همی با وطن آید لیکن