نی ز تقدیس کمالش شکر را یکدم گزیر

و آن سزای آفرین، کز حمد او زنده است جان

و ان بدایع آفرین، کز شکر او تابد ضمیر

نی ز تسبیح جلالش ذکر را چاره دمی

یاد رویش عاشقان را خوشتر از عیش نعیم

باد کویش بی دلان را بهتر از بوی عبیر

هر که باید زو نظر زنده بماند جاودان