خود تو از پیش چشم خود برخیز

هم نیابد درون خانه مجال

نام آن خانه می نیارم گفت

از پی عقل و العقول عقال

تا ببینی عیان به دیده حال

خویشتن را درون آن خانه

بر سریر سعادت و اقبال