من یکی گوشه گرد آحادم

بر چهار فلک چگویم روم؟

بر سر خود چو پای ننهادم

کی چنان جای در شمار آیم؟

خود تو انگار لحظه ای رفتم

بر در او به خدمت استادم

که گذارد مرا به صدر بهشت؟