از دست روزگار چرا غصه می خورم؟

شهبازم و شکار جهان نیست در خورم

ناگه بود که از کف ایام برپرم

چون می توان ز دست شهان طعمه یافتن

بر فرق کاینات چرا پا نمی نهم؟

آخر نه خاک پای عزیز پیمبرم؟

آن کاملی که رتبتش از غایت کمال