بر تخت اختیار نشسته به عز و ناز

بود آن نفس هم از نفس روح پرورم

امروز هر که سلطنت و جاه من بدید

بیند چو آفتاب عیان روز محشرم

گشته همه مراد ز دولت میسرم

بر درگه خلافت من صف زده رسل

در سایه لوای من آسوده لشکرم