مئی پدید شود از سرای غیب در آن

ز عکس می چه عجب گر جهان منور شد؟

که مه ز تابش خورشید می شود رخشان

به بوی جرعه کنون سال های گوناگون

همه جهان ز می عشق یار سرمستند

ولیک مستی هر مست هست دیگرسان

نیافت هیچ نصیب از حیات آنکه نیافت