وگرنه نرگس مخمور یار سرمست است

چرا شکوفه کند باغ و بشکفد بستان؟

شگفت نیست که گل رنگ و بوی می دارد

وگرنه بلبل بیدل چرا زند دستان؟

چرا کند به جهان در خرابی آن فتان؟

سرشته اند ز می طینتم وگرنه چرا

همیشه مست و خرابم ز غمزه جانان؟