تا مگر یابیم از عشق تو بوی زندگی

دم به دم از تشنگی بر لب زبان انداخته

ذره ای خاکیم حیران در هوای مهر تو

در سر از سودات شوری در جهان انداخته

خویشتن را در میان کشتگان انداخته

یک نظر کرده به مشتاقان ز روی دوستی

در سر هریک ز عشقت صد فغان انداخته