بوسه زن خاک کف پای حمیدالدین را

چند آشفته کنی طره هر خوش پسری؟

ای صبا، صبح دمی بر سر کویش بگذر

تا معطر شود آفاق ز تو هر سحری

که چنو یار ندارم به جهان دگری

رو سحر خاک کف پای کریم الدین بوس

تا معطر شود آفاق ز تو هر سحری