هر کسی راست به قدر خود ازین غم قدری

خدمت بنده به وجهی که توانی برسان

که: بیا، کز غم هجرانت شدم دربدری

در غم هجر تو تنها نه منم، کز یاران

برسان خدمت و گو: ای رخت از جان خوشتر

چند نالد ز فراق رخ تو لابه گری؟

تو چه دانی که چها کرد فراقت با من؟