کان رخ، انصاف، دریغ است به هر دیده وری

من که بر دیده خود رشک برم چون بینم؟

که ببیند رخ تو دیده کوته نظری؟

از برای دل من روی به هر کس منمای

از درت خسته عراقی سبب غیرت رفت

ورنه بودی به سر راه تو هر بی بصری