که با خود در چنان خلوت نگنجی، گر همه جانی

دلا در بزم عشق یار، هان، تا جان برافشانی

چو گشتی سر گران زان می، سبک جان برفشان بر وی

که در بزم سبک روحان نکو نبود گران جانی

تو آنگه زو خبر یابی که از خود بیخبر گردی