برآور قصر و ایوانش به ذکر و شکر یزدانی

اگر شاخ وفا بینی ز دیده آب ده او را

وگر خار جفا بینی بزن راه پشیمانی

بروب از صحن میدانش صفات نفس بدفرمان

مراعات زمین دل بدین سان گر کنی یک چند

گلستانی شود روشن نظاره گاه اخوانی

درو از مشرب عرفان روان صد چشمه حیوان