مصرع دوم · شماره 138
وگر زحمت دهد رضوان رها کن تو به دربانی
شاعرعراقیقالبقصیده
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 135
گرت چوگان به دست آمد ربودی گوی از میدان
# - 136
ورین ملکت مسلم شد، بزن نوبت که سلطانی
# - 137
وگر پیش آمدت جبریل مپسندش به جادویی
# - 138
وگر زحمت دهد رضوان رها کن تو به دربانی
انتخابشده - 139
وگر خواهی که دریانی، به عقل این رمز را، نتوان
# - 140
که اندر ساغر موری نگنجد بحر عمانی
# - 141
عراقی، گر کنی ادراک رمز اهل طیر و سیر
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 138 از «قصیده شماره ۲۵ - ایضاله» است.