در جوی تو رایگان، تو دانی

گر هیچ مجال نطق یابی

گویی به زبان بی زبانی:

ما تشنه و آب زندگانی

با ما نظر عنایت، ای دوست،

گر بهتر ازین کنی توانی

آن دل که به بوی تو همی زیست