زنده شوم ار ز باغ وصلت

گر بهتر ازین کنی توانی

آن دل که به بوی تو همی زیست

اینک به تو داد زندگانی

بویی به مشام من رسانی

بی تو نفسی نیم خوش و شاد

بی من تو خوشی و شادمانی