در پیش رخ تو جان فشانی

بنمای رخت، که جان فشانم

ای آنکه مرا چو جان نهانی

خوشتر بود از حیات صد بار

مگذار دلم به دست تیمار

آخر نه تو در میان آنی؟

تقصیر نمی کند غم تو