شنیدم همه درد و تیمار تو

چو از رستم اسفندیار این شنید

بخندید و شادان دلش بردمید

بدو گفت ازین رنج و کردار تو

کنون کارهایی که من کرده ام

ز گردنکشان سر برآورده ام

نخستین کمر بستم از بهر دین