هست از پرتو جمال رخت

به خیال تو چشم جان روشن

گشته از رویت آفتاب خجل

شده از نورت آسمان روشن

از مکان تا بلامکان روشن

به زبان شرح عشق نتوان گفت

که نمی گردد از بیان روشن