لاجرم نام او کنند گلاب

برف خوانند آب را، چو ببست

باز چون حل شود چه گویند آب؟

آب چون رنگ و بوی گل گیرد

بر زبان فصیح هر ذره

می کند عشق لحظه لحظه خطاب

که همه اوست هر چه هست یقین