تن او را ز غصه بگدازد

بی دلی را، که عشق بنوازد

جان او جلوه گاه خود سازد

دل او را ز غم به جان آرد

به خودش آنچنان کند مشغول

که به معشوق هم نپردازد

چون کند خانه خالی از اغیار