کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 15

مرا یار در هفتخوان رخش بود

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 12

    ستودان ندیدند و گور و کفن

    #
  2. 13

    ز بند گران بردمش سوی تخت

    #
  3. 14

    شد ایران بدو شاد و او نیکبخت

    #
  4. 15

    مرا یار در هفتخوان رخش بود

    انتخاب‌شده
  5. 16

    که شمشیر تیزم جهان بخش بود

    #
  6. 17

    وزان پس که شد سوی هاماوران

    #
  7. 18

    ببستند پایش به بند گران

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 15 از «بخش ۱۸ - چنین گفت رستم به اسفندیار...» است.