در میکده می کشم سبویی

کامی چو از آن لب شکرریز

نذری کردم که: تا توانم

توبه کنم از صلاح و پرهیز

باشد که بیابم از تو بویی

ساقی، چه کنم به ساغر و جام؟

مستم کن از می غم انجام