در میکده می کشم سبویی

تا مهر درآید از در و بام

در صومعه مدتی نشستم

بر بوی تو، چون نیافتم کام

باشد که بیابم از تو بویی

ساقی بنما رخ نکویت

تا جام طرب کشم به بویت