من می درم، از کرم تو می دوز

بخشای برین دل جگرخوار

رحم آر بدین تن غم اندوز

من می شکنم، تو باز می بند

از توبه و زهد توبه کردم

اینک چو قلندران شب و روز

در میکده می کشم سبویی