او باشد و هم او بود و هیچ این و آن

آنجا نه اسم باشد و نه رسم و نه خبر

توحید بی مشارکت آنجا شود عیان

بنمود چون جمال جلالش ازل، بدانک

جمله یکی بود، نبود از دویی خبر

نه عرش، نه ثری، نه اشارت، نه ترجمان

این قطره ای ز قلزم توحید بیش نیست